..

Bart De Wever over zijn werkbezoek aan Marokko (video)

BORGERHOUT/ANTWERPEN - “Marokko is een heel fascinerend land. En op veel vlakken een modern land. Maar natuurlijk ook met grote regionale verschillen. Als je Casablanca bezoekt of je bezoekt de Oriental dat is wel dag en nacht verschil,” vertelt De Wever.

"Marokko wil vooruitgaan"

Volgens hem is Marokko een land met enorme uitdagingen en met heel veel potentieel. “Wat ik vooral van Marokko onthouden heb, is dat zij een enorme wil hebben om vooruit te gaan. Om zichzelf te ontwikkelen, om zichzelf te tonen als een modern land en als een partnerland,” legt de Wever uit.  Hij voegt er meteen aan toe dat zij heel goed weten hoe hun reputatie momenteel door het slijk wordt gesleurd door een kleine minderheid van extremistische groepen en ook door criminele netwerken. “Zij hebben daar eigenlijk wel schoon genoeg van en willen samenwerken. Als je daar dan wat creatief bent en op voet van gelijkheid en met respect praat, dan gaan de deuren wel open,” stelde De Wever tijdens zijn werkbezoek vast.

Politionele samenwerking

Op het vlak van veiligheid en politionele samenwerking zijn er tussen Antwerpen en Marokko al uitwisselingen geweest. “De Marokkaanse politietop is al in Antwerpen geweest en nu zijn wij naar daar gegaan om ook een informele samenwerking van politie tot politie te creëren. Met zo’n netwerk kan je informatie over bepaalde families en clans die hier en ook daar actief zijn in de cannabishandel of  andere criminele netwerken snel en gemakkelijk delen,” stelt de burgemeester van Antwerpen. “Zij beseffen zeer goed dat die criminele netwerken een voedingsbodem voor terreurnetwerken zijn. Vrijwel alle  terroristen van Marokkaans-Belgische en Marokkaans-Franse afkomst hadden een verleden als narcotraffikantjes, als kleine criminelen. Ze weten zeer goed dat terrorisme ook gefinancierd wordt door dat crimineel geld en dat dit crimineel geld ook terugvloeit naar Marokko en ook daar ontwrichtend werkt,” aldus De Wever.

Amalgaam

“Ter plaatse hoorde ik vaak zeggen dat de reputatie van Marokko als thuisland en de Marokkaanse gemeenschappen door kleine minderheden van extremisten enorm aangetast wordt. En dat zij ook wel weten dat mensen het amalgaam maken omdat men het verschil tussen kwalijke mensen en de overgrote meerderheid van mensen met goede intenties niet ziet. Ik heb dat ook eens in een krant gezegd en dat is me heel kwalijk genomen. Maar in Marokko vindt men dat een heel evidente zaak.” zucht De Wever.

Hebt u de indruk dat de Marokkaanse politie de situatie in Antwerpen in het algemeen en in Borgerhout kent en opvolgt?

Zij hebben zeer goede inlichtingen over hun eigen land maar ook over de expatgemeenschappen. Daar weten zij zeer veel over. Marokko is een land in volle ontwikkeling, op vele vlakken een modern land. Die samenwerking kan ons dus veel opleveren. Zij ontwikkelen trouwens ook deradicaliseringsprogramma’s. We hebben die bezocht om te zien hoe zij dat aanpakken, met welke software ze die programma’s laden. En dan zie je natuurlijk dingen die bruikbaar zijn en dingen die je niet zomaar kan overzetten naar een Westers land. Zij hebben uiteraard een wettelijk en cultureel kader voor hun politieoptreden maar dat kan je hier uiteraard niet toepassen. Als je dat zou doen dan denk ik dat de krant zou volstaan.”

Een voorbeeld?

“Wel ze zijn natuurlijk wel iets strenger in hun optreden. En ze durven repressiever gaan. Dat is uiteraard in een liberale Westerse democratie niet zomaar overzetbaar. Niemand wenst dat voor alle duidelijkheid. Dus je kan samenwerken. Maar je kan geen copy-paste doen.”

Eieren gooien naar de politie zoals bij ons soms wel eens in Borgerhout gebeurt?

“Ik zou niemand aanbevelen om in Marokko met eieren naar de politie te gooien. Ik zou dat echt niemand aanbevelen. Ik denk dat dat heel slecht zal aflopen voor diegene die dat doet. En dat is inderdaad wel een cultuurverschil. Het respect voor orde en gezag en natuurlijk ook de gevolgen voor diegene die dat respect niet opbrengt. Die zijn daar net iets zwaarder dan in dit toch wel permissieve land als ik het zo mag zeggen.” 

Bekend

Het viel De Wever tijdens zijn reis ook op dat de naam Antwerpen in Marokko heel bekend is. En dat hij zelf vaak op straat herkend wordt. “Als je Anvers zegt, vragen ze dikwijls “C’est ou ca?”. Maar als je zegt Antwerpen dan kennen ze dat eigenlijk heel erg goed. Zeker in de regio Oriental kennen ze Antwerpen buitengewoon goed. Daar wonen heel weinig mensen zonder een familielid in Antwerpen of in België.  Ik word daar bijvoorbeeld op straat heel vaak herkend. Het is een rare ervaring wanneer in een ruraal gebied, bijna woestijngebied, mensen stoppen mensen om te zeggen dat ze je kennen of dat ze een zuster in Borgerhout hebben," vertelt hij.

Borgerhoutse vzw's helpen

De delegatie reisde ook naar het Noordoosten van Marokko. Daar beheren verschillende Borgerhoutse vzw’s met financiële steun van de stad Antwerpen ontwikkelingsprojecten. “De roots van een groot deel van onze Marokkaanse gemeenschap liggen in de regio Oriental. Dat is een zeer arm en uitgedaagd deel van het land. Daarom is het een goede zaak dat mensen van hier associaties oprichten om daar mensen te steunen, economische activiteit te ontwikkelen, goed onderwijs te geven, en goede gezondheidszorg te organiseren. En de stad Antwerpen steekt met een beperkt budget een handje toe. En dan is het niet meer dan gepast om één keer per legislatuur deze projecten te bezoeken. Zoals de boerderij die wij daar ondersteunen, de honingkwekerij, diverse scholen en ga zo maar door. Het was de moeite om die projecten te zien en om tegelijkertijd de herkomstregio van heel veel mensen van bij ons te leren kennen.”

Samenwerken

Volgens De Wever wil de stad meer van zo’n projecten ondersteunen mits samenwerking met bedrijven en nog meer verenigingen. “Wij proberen ook private bedrijven te engageren zoals Atlas Copco. Samen met de Marokkaanse gemeenschap, de stad Antwerpen, en de private sector kunnen we toch wel iets betekenen. En indien er nog verenigingen van hier zijn die hun knowhow en menselijk potentieel willen inzetten, dan kunnen ze bij de stad altijd komen aankloppen om een handje toe te steken. Dat is de spirit van wat wij in Marokko proberen te doen. En ik denk dat het daar wel kan lukken.”

Hebt u tijdens uw werkbezoek gelijkenissen gezien met Antwerpen in het algemeen of met Borgerhout?

“De herkomst regio van heel veel mensen die hier sinds vier generaties wonen is een regio waar men aan kleinschalige overlevingslandbouw doet. Dat kan je totaal niet vergelijken met Antwerpen.”

U bent er geen Turnhoutsebaan tegen gekomen?

Ik ben er heel veel banen tegengekomen maar geen enkele die leek op de Turnhoutsebaan, van heiden en verre niet. In de steden van Marokko zoals Casablanca of Rabat is dat natuurlijk een ander verhaal. Daar heb je de typische groot urbane problemen met in vele opzichten gelijkenissen. Want Marokko is heel lang een land van vertrek geweest. Maar vandaag is het ook een land van aankomst. Heel wat zwart-Afrikaanse migranten komen in Marokko aan. Niet alleen met het idee om naar Europa door te reizen maar ook om in Marokko te blijven. Dus zij worden geconfronteerd met problemen die wij maar al te goed kennen. Zoals hoe kan je deze mensen met dikwijls een andere godsdienst integreren? Kunnen zij hier een toekomst krijgen? Hoe meten we ze huisvesten? Zijn er jobs voor die mensen? Dat zijn vragen die toch wel heel erg bekend voorkomen.”

In drie zinnen de synthese van uw reis?

“De reis was denk ik een zeer geslaagde reis omdat we inzake veiligheid met de Marokkanen echt kunnen samenwerken. Niet alleen formeel via de kanalen van justitie maar ook informeel van politie tot politie. Ze was geslaagd omdat we ook onze ontwikkelingssamenwerkingsprojecten in een geest van respect en samenwerking hebben bezocht en de marges hebben afgetast om daarin verder door te groeien.”

 

En uw persoonlijk contact met de mensen daar?

“Marokkanen zijn buitengewoon vriendelijke mensen. Ze zijn buitengewoon blij dat je  hen komt bezoeken. Ik had tijdens mijn bezoek bijvoorbeeld een beveiligingsdetachement met lijfwachten die me dag en nacht volgden. Ik heb die mensen ook aangesproken -misschien zijn ze niet gewoon dat je dat menselijk contact zoekt- maar op het einde van de week was het afscheid al bijna emotioneel.”

“De Marokkanen zijn eigenlijk heel open, leergierig en bereid om zich van hun beste kant te tonen. Dat is mij enorm opgevallen. Ze zetten echt hun beste voetje voor. Als je hen bezoekt, zouden ze u al hun eten willen geven. Ongelooflijk veel koekjes. Echt onvoorstelbaar veel.”

Gaat u nog teruggaan naar Marokko?

“Inshallah, als God het belieft zeggen ze daar. Misschien in de volgende legislatuur om de voortgang van een aantal dingen op te volgen. Wat betreft samenwerking omtrent veiligheid blijft het een belangrijk land voor ons. Wij gaan in Antwerpen nu ook een gesloten centrum voor criminele illegalen bouwen. Het spreek voor zich dat wanneer dat centrum vol zit, en iets in mij zegt dat we dat wel vol zullen krijgen, dat je die mensen ook moet gerepatrieerd krijgen.” 

Bart De Wever over zijn werkbezoek aan Marokko